Goederenvervoer over de weg is een van de moeilijkste onderdelen van transport om koolstofvrij te maken. Het probleem zit meestal niet in de vrachtwagens, maar in waar ze laden. Bestelt u elektrische vrachtwagens zonder depot dat snel en vaak genoeg kan laden, dan staan ze stil in plaats van op de weg. Precies dat lost WDP op voor Einride, met het eerste laadplein in zijn soort in Nederland, van bij het begin ontworpen rond megawattsnelladen en niet achteraf toegevoegd aan een bestaand terrein.

Einride is een Zweeds transporttechnologiebedrijf met hoofdzetel in Stockholm, gespecialiseerd in elektrische en autonome vrachtvoertuigen. Het bedrijf vertrekt vanuit een eenvoudig uitgangspunt: wegvervoer is sneller koolstofvrij te maken door elektrische aandrijving te combineren met autonome rijtechnologie die op afstand wordt opgevolgd, in plaats van elektrificatie en automatisering als twee aparte uitdagingen na elkaar aan te pakken. Einride bouwde voor diverse distributeurs in Europa en Noord-Amerika elektrische vrachtactiviteiten uit, en positioneert zich als operator van een volledig digitaal en fysiek vrachtsysteem, niet alleen als vrachtwagenbouwer.

Voor een bedrijf met dat model is het depot geen bijkomstige faciliteit. Hier komen de elektrische en autonome kant van de activiteiten echt samen op de weg. Dat maakt het ontwerp van de laadsite strategisch even belangrijk als de vrachtwagens zelf.

Het ontwerp evolueerde mee met de technologie. Toen Einride en WDP het project voor het eerst bespraken, was laden aan 250 kW de standaard. Vandaag laden vrachtwagens aan 450 kW en meer, en die evolutie gaat door. Het oorspronkelijke ontwerp reserveerde netcapaciteit voor 1.200 kW aan laadinfrastructuur, en WDP plaatste een transformator van 2.000 kVA om die curve voor te blijven. Tijdens de ontwerpfase zelf kwam nieuwe laadhardware op de markt die meer vermogen bood voor dezelfde investering. Daarom werd het geïnstalleerde vermogen in het definitieve ontwerp opgetrokken tot 2.000 kW, door een energiemanagementsysteem verdeeld over de zes laadpunten: vijf punten tot elk 480 kW en één punt tot een volle megawatt op de nieuwe MCS-standaard, ontworpen voor de korte, wettelijk verplichte rustpauzes die chauffeurs op lange afstand nu al nemen.

De echte beperking van de site is niet het vermogen, maar de ruimte. Er kunnen maximaal zes vrachtwagens tegelijk terecht, dus 2 MW geïnstalleerd vermogen lijkt voldoende voor de toekomst van Bleiswijk zelf. Groei boven zes vrachtwagens zal op andere sites gebeuren. WDP heeft ook een aanvraag ingediend om het gecontracteerde vermogen op te trekken tot 1.500 kW, en WDP en Einride hebben samen voorzieningen getroffen om later een BESS-installatie toe te voegen. Zo kan de site verdere groei in laadvraag opvangen zonder herontwerp.

De kernmissie van Einride is CO2-vrij transport mogelijk maken. Om de bezetting van het laadplein zo hoog mogelijk te houden, werkt het bedrijf met een reservatiesysteem voor het laden van vrachtwagens. WDP en Einride rekenen de CO2-reductie toe aan de business case van elke individuele klant, niet aan één enkel laadstation, om te vermijden dat dezelfde besparing dubbel wordt geteld.

Op termijn levert Bleiswijk naar verwachting ongeveer 1,5 GWh aan laadstroom per jaar, wat neerkomt op zowat 1.000 ton CO2-besparing per jaar. Ter vergelijking: één elektrische vrachtwagen die 100.000 km per jaar rijdt, bespaart ongeveer 125 ton CO2 tegenover een vergelijkbare dieselvrachtwagen.

Tegen eind oktober 2026 zouden alle zes laadpunten operationeel en klaar voor tests moeten zijn. De houten dakstructuur, een bewuste keuze die aansluit bij de Zweedse voorkeur van Einride voor natuurlijke materialen, volgt ten vroegste in december 2026. Daarna opent de site voor een breder publiek. WDP heeft de investeringswaarde van het project niet bekendgemaakt.